Aktualizacja: Techniki Hodowli 2025

Optymalizacja technik odchowu w celu zwiększenia kondycji jesiotrów
Głównym celem projektu HaffStör jest wypuszczanie młodych osobników jesiotra bałtyckiego (Acipenser oxyrinchus) w celu trwałego wsparcia odbudowy populacji w dorzeczu Odry. W tym celu młode ryby są od momentu rozpoczęcia samodzielnego pobierania pokarmu odchowywane w systemie kontenerowym z wodą z Odry. Taki odchów w zlewni docelowego akwenu ma sprzyjać imprintingowi na środowisko wodne — co stanowi warunek wysokiego odsetka powrotów — oraz umożliwić wczesną adaptację do patogenów i zmiennych warunków środowiskowych. Są to kluczowe czynniki zwiększające przeżywalność, kondycję i witalność zarybianych ryb.

Odchów w zbiornikach o różnych kolorach @Jessica Bathe-Peters

W ramach projektu rozwijane są istniejące metody odchowu młodych jesiotrów, aby zapewnić warunki zgodne z wymaganiami gatunku i praktyką hodowlaną. Określenie preferencji kolorystycznych oraz wyboru substratu pozwala lepiej zrozumieć specyficzne potrzeby gatunku i odpowiednio dostosować strategie hodowlane oraz zarządzanie. Celem jest ograniczenie stresu wynikającego z warunków hodowli oraz związanej z nim presji selekcyjnej, a tym samym zwiększenie szans przeżycia ryb po zarybieniu. Osiąga się to poprzez trwałą poprawę wzrostu, witalności oraz zachowań adekwatnych do sytuacji.

Preferencje kolorystyczne młodych osobników (A. oxyrinchus)

Powszechnie wiadomo, że kolorystyka otoczenia może wpływać na zachowanie ryb, a potencjalnie także na ich wzrost, co wykazano m.in. w badaniach nad młodymi pielęgnicami pawiookimi (Astronotus ocellatus). U młodych jesiotrów chińskich (Acipenser sinensis) stwierdzono wyraźną preferencję dla białego podłoża w porównaniu z czarnym. Jesiotry bałtyckie w testach wykazywały wyraźną preferencję dla obszarów szarych i czerwonych, w których przebywały dłużej niż w strefach czarnych i niebieskich. Jednak w trakcie kolejnego, trzymiesięcznego okresu odchowu nie stwierdzono różnic we wzroście ryb utrzymywanych w rynnach niebieskich, czarnych i szarych.

Preferencje dotyczące substratu u młodych osobników (A. oxyrinchus)

Reakcja larw jesiotra na różne struktury podłoża ma również istotne znaczenie dla ograniczania stresu. Celem jest identyfikacja substratów preferowanych przez wczesne stadia rozwojowe, co pozwala zarówno ocenić dostępność odpowiednich siedlisk w wodach zarybieniowych, jak i dostosować warunki odchowu do potrzeb larw. Przykładowo, jedno z badań wykazało, że larwy jesiotra białego (Acipenser transmontanus) z woreczkiem żółtkowym mogą osiągać nawet o 20% wyższy poziom przeżywalności przy odpowiedniej temperaturze i rodzaju podłoża. Jednocześnie wykazują większe zapasy tłuszczu w wątrobie, a skład kwasów tłuszczowych również zależy od dostępności substratu.

W warunkach hodowlanych larwy z woreczkiem żółtkowym były utrzymywane w tzw. „endless raceway” z sześcioma równymi strefami zawierającymi piasek, żwir i kamienie. W okresie 3–5 dni po wykluciu larwy najczęściej wybierały żwir i kamienie, natomiast otwarte przestrzenie były wykorzystywane w bardzo ograniczonym stopniu.

Wyniki wskazują, że odpowiedni substrat ogranicza dryf do niekorzystnych siedlisk. Z kolei piasek sprzyja zwiększonej mobilności i dłuższym dystansom przemieszczania się. Tym samym dostępność substratu odgrywa kluczową rolę w sukcesie reprodukcyjnym i rekrutacji (zob. Crossman & Hildebrand, 2012).